{"id":2409,"date":"2024-01-18T19:19:00","date_gmt":"2024-01-18T18:19:00","guid":{"rendered":"https:\/\/swiatkudlatej.pl\/?p=2409"},"modified":"2026-01-21T14:28:02","modified_gmt":"2026-01-21T13:28:02","slug":"2409","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/swiatkudlatej.pl\/?p=2409","title":{"rendered":"D jak Deadvlei"},"content":{"rendered":"\n

Droga od bramy parku Namib-Naukluft do SossusVlei i Deadvlei pocz\u0105tkowo wiedzie asfaltem. Na ca\u0142ym odcinku s\u0105 mo\u017ce dwa delikatne \u0142uki. Reszta jest ca\u0142kowicie prosta. Godzina jazdy szerok\u0105, p\u0142ask\u0105 dolin\u0105, podczas kt\u00f3rej jedyn\u0105 aktywno\u015bci\u0105 jest podziwianie \u0142agodnie piaszczystych wzg\u00f3rz we wszystkich odcieniach pomara\u0144czu wyleguj\u0105cych si\u0119 po obu stronach drogi. Spalone s\u0142o\u0144cem trawy ko\u0142ysz\u0105 si\u0119 leniwie. Zdziwiony nasz\u0105 obecno\u015bci\u0105 oryks przystaje i odprowadza nas wzrokiem. Jest za daleko, by dosi\u0119g\u0142o go oko teleobiektywu. Wiatr swobodnie przesypuje piasek z lewej strony drogi na drug\u0105. Momentami czer\u0144 asfaltu ca\u0142kowicie ginie pod kwarcowymi smugami.

– Widzisz to samo co ja? – Kud\u0142ata przerywa cisz\u0119.
W oddali widoczne s\u0105 ka\u0142u\u017ce. Maj\u0105 rzadko spotykany kszta\u0142t. Jakby rozlewa\u0142y si\u0119 w poprzek drogi. I jednocze\u015bnie dr\u017ca\u0142y. Rozp\u0142ywaj\u0105, gdy tylko si\u0119 do nich zbli\u017camy. Pojawiaj\u0105 si\u0119 kolejne. Ale i one znikaj\u0105 w miar\u0119 jak zmniejszamy do nich dystans.
– Czy to fata morgana?
– To \u015bre\u017coga.
– \u015are … co? – zaskoczona skr\u0119ca g\u0142ow\u0119 w prawo by spojrze\u0107 na Kapitana. W Namibii obowi\u0105zuje ruch lewostronny.
– Efekt po\u0142\u0105czenia wysokiej temperatury, pogodnego nieba oraz intensywnie nagrzanej od S\u0142o\u0144ca powierzchni. To nic innego jak fizyka. Optyczne z\u0142udzenie – kr\u00f3tki, naukowy wyk\u0142ad nieco umniejsza bajkowy akcent obserwowanego zjawiska. Ale nie do ko\u0144ca. Kud\u0142ata nie wszystko chce rozumie\u0107. Czasem woli si\u0119 zwyczajnie zachwyca\u0107.<\/p>\n\n\n\n

Mijamy Dune 45 (bo znajduje si\u0119 na czterdziestym pi\u0105tym kilometrze trasy) i docieramy do kolejnej bramy. Rozleniwiaj\u0105cy asfalt ust\u0119puje miejsca milionom ziaren piasku. Auta z tradycyjnym nap\u0119dem zmuszone s\u0105 pozosta\u0107 na dedykowanym parkingu. Do dalszej podr\u00f3\u017cy uprawnione s\u0105 jedynie 4×4 gotowe sprosta\u0107 wi\u0119kszym wyzwaniom. Mo\u017cna kupi\u0107 bilet i skorzysta\u0107 si\u0119 z profesjonalnych przewo\u017anik\u00f3w. Albo – dysponuj\u0105c odpowiednim pojazdem – podj\u0105\u0107 wyzwanie i ruszy\u0107 samodzielnie. Cztery kilometry do kolejnego parkingu toczymy si\u0119 po \u0142agodnych wzg\u00f3rzach ani na moment nie zatrzymuj\u0105c si\u0119. Intensywnie wypatrujemy miejsc, gdzie piasek jest bardziej spoisty. Unikamy g\u0142\u0119bokich kolein pozostawionych przez poprzednik\u00f3w. S\u0142o\u0144ce jest ju\u017c wysoko na niebie i widoczno\u015b\u0107 jest doskona\u0142a. Jazda o wcze\u015bniejszej porze – by zd\u0105\u017cy\u0107 na wsch\u00f3d s\u0142o\u0144ca, opcja najbardziej popularna w\u015br\u00f3d turyst\u00f3w – musi dostarcza\u0107 dodatkowych wra\u017ce\u0144.
– Ten chyba mia\u0142 mniej szcz\u0119\u015bcia.
Mijamy auto, kt\u00f3rego opony ca\u0142kowicie gin\u0105 w piachu. Wok\u00f3\u0142 stoj\u0105 ludzie przygl\u0105daj\u0105cy si\u0119 wysi\u0142kom kierowcy desperacko usi\u0142uj\u0105cego uwolni\u0107 pojazd. Ko\u0142a boksuj\u0105 coraz mocniej grz\u0119z\u0105c w sypkiej pu\u0142apce. Obok zatrzymuje si\u0119 pojazd z logo NWR (Namibia Wildlife Resort). Tutejszy kierowca to nadzieja na ratunek. <\/p>\n\n\n\n

Mijamy parking przy Deadvlei i doje\u017cd\u017camy do miejsca, gdzie ko\u0144czy si\u0119 piasek, a zaczyna twarda ziemia i kamienie. Solnisko SossusVlei. Sukulenty ust\u0119puj\u0105 miejsca drzewom. Majestatyczne akacje \u0142askawie dziel\u0105 si\u0119 cieniem z parkuj\u0105cymi pod nimi samochodami. Pod pobliskim konarem piknikuje grupa trzech os\u00f3b. Kolorowo ubrana para m\u0142odych ludzi i m\u0119\u017cczyzna po czterdziestce – zapewne ich przewodnik. Wi\u0119kszy pie\u0144 s\u0142u\u017cy im za st\u00f3\u0142, mniejsze za krzes\u0142a. Na blacie woda, suchary i owoce. Typowe \u015bniadanie w warunkach, gdzie miejsce w lod\u00f3wce jest mocno ograniczone. Witamy si\u0119 i przedstawiamy.
– O! Nasz s\u0105siad z ostatniego kempingu te\u017c by\u0142 z Niemiec – zauwa\u017ca Kud\u0142ata.
– Nie jestem zaskoczony – przewodnik zdejmuje kapelusz i ociera spocone czo\u0142o. Odk\u0142ada nakrycie g\u0142owy na uda. Pod g\u0119st\u0105 koron\u0105 czasem zab\u0142\u0105ka si\u0119 pojedynczy podmuch wiatru. W upalny dzie\u0144 jak dzi\u015b warto doceni\u0107 ka\u017cdy ruch powietrza – Ponad sze\u015b\u0107dziesi\u0105t procent turyst\u00f3w przyje\u017cd\u017ca z tego kraju.

Za wikipedi<\/em>\u0105:
Pod koniec XIX wieku niemiecki kupiec\u00a0Adolf L\u00fcderitz kupi\u0142 od lokalnego wodza po\u0142udniowe wybrze\u017ca Namibii i na ziemiach tych za\u0142o\u017cy\u0142 miasto. Pech – z perspektywy rdzennych mieszka\u0144c\u00f3w – chcia\u0142, \u017ce podczas budowy tor\u00f3w jeden z pracownik\u00f3w znalaz\u0142 diament. Nied\u0142ugo p\u00f3\u017aniej w\u0142adze niemieckie rozpocz\u0119\u0142y eksploatacj\u0119 drogocennych minera\u0142\u00f3w. Rz\u0105d niemiecki od dawna by\u0142 spragniony uzyskania kolonii zamorskich i w\u0142\u0105czy\u0142 ten teren do Rzeszy nazywaj\u0105c go\u00a0Niemieck\u0105 Afryk\u0105 Po\u0142udniowo-Zachodni\u0105\u00a0(niem.\u00a0Deutsch-S\u00fcdwestafrika<\/em>). Po pierwszej wojnie \u015bwiatowej. Po\u00a0I wojnie \u015bwiatowej\u00a0decyzj\u0105 Ligi Narod\u00f3w\u00a0Niemcy\u00a0stracili\u00a0Afryk\u0119 Po\u0142udniowo-Zachodni\u0105, a tereny te przesz\u0142y pod zarz\u0105d\u00a0RPA. Niemieckim osadnikom pozwolono pozosta\u0107 i a\u017c do niepodleg\u0142o\u015bci w 1990,\u00a0niemiecki\u00a0by\u0142 jednym z oficjalnych j\u0119zyk\u00f3w tego obszaru.<\/p>\n\n\n\n

\n
\"\"
Mapa turystycznej cz\u0119\u015bci pustyni Namib<\/figcaption><\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n


Upewniamy si\u0119 co do kierunku marszu i ruszamy zdoby\u0107 pierwszy szczyt.
– Chyba nasz s\u0105siad troch\u0119 przesadza\u0142 opisuj\u0105c dramaturgi\u0119 wej\u015bcia na wydm\u0119 – mruczy do siebie Kud\u0142ata.
Pierwszy odcinek drogi od parkingu prowadzi przez solnisko. Twarda ziemia, sp\u0119kana t\u0119sknot\u0105 za kropl\u0105 wilgoci by\u0142a ma\u0142o wymagaj\u0105c\u0105 nawierzchni\u0105. Kilkaset metr\u00f3w dalej, gdzie pomara\u0144czowy piasek Big Mama powoli zsuwa si\u0119 do doliny Sossus Vlei, zaczyna si\u0119 robi\u0107 grz\u0105sko. Jednak nawet tutaj buty zapadaj\u0105 si\u0119 maksymalnie na grubo\u015b\u0107 podeszwy.

Dzie\u0144 wcze\u015bniej wieczorem, gdy s\u0142o\u0144ce ca\u0142kiem znikn\u0119\u0142o za horyzontem i ciemno\u015b\u0107 wype\u0142z\u0142a ze wszystkich zakamark\u00f3w sprawiaj\u0105c, \u017ce prozaiczne kilka krok\u00f3w od stolika na kempingu do baga\u017cnika wydawa\u0142o si\u0119 by\u0107 \u017cyciowym wyzwaniem, us\u0142yszeli\u015bmy zachrypni\u0119ty g\u0142os:<\/p>\n\n\n\n

– Hello! English or Deutch?
– English – odpowiedzia\u0142a Kud\u0142ata. Jednak w tej odpowiedzi brakowa\u0142o ca\u0142kowitej pewno\u015bci. Intonacja wskazywa\u0142a raczej pytanie sugeruj\u0105ce, \u017ce z tych dw\u00f3ch opcji wolimy j\u0119zyk Szekspira, cho\u0107 jeszcze nie wiemy jak go wykorzystamy.
– Zrobi\u0142em Wam kilka zdj\u0119\u0107 i zastanawia\u0142am si\u0119, czy nie chcieliby\u015bcie ich mie\u0107 – w\u0142a\u015bciciel zachrypni\u0119tego g\u0142osu odczeka\u0142 chwil\u0119 daj\u0105c nam czas na przyswajanie tej informacji – Jestem Waszym s\u0105siadem – doda\u0142 po chwili.
Podszed\u0142 bli\u017cej kr\u0119gu \u015bwiat\u0142a. Kud\u0142ata mia\u0142a wra\u017cenie, \u017ce wyci\u0105gn\u0105\u0142 przed siebie kom\u00f3rk\u0119 na dow\u00f3d tego, \u017ce m\u00f3wi prawd\u0119 i ma dobre intencje.
– Aaa! To pewnie Twoje dzieci macha\u0142y do nas wcze\u015bniej? – Kud\u0142ata przypomnia\u0142a sobie dwa malce, kt\u00f3re na tarasie s\u0105siedniego stanowiska po po\u0142udniu uparcie wo\u0142a\u0142y unosz\u0105c i opuszczaj\u0105c r\u0119ce, a\u017c nie odpowiedzieli\u015bmy podobnym gestem.
– Tak – za\u015bmia\u0142 si\u0119. Jego posta\u0107 ju\u017c ca\u0142kowicie znalaz\u0142a si\u0119 w zasi\u0119gu naszej kempingowej lampki. Mia\u0142 na sobie klapki, wyci\u0105gni\u0119te szorty khaki i koszulk\u0119 z napisem Sceleton Coast<\/em> – Nawi\u0105zuj\u0105 w ten spos\u00f3b kontakt ze wszystkimi napotkanymi lud\u017ami. I s\u0105 zachwycone, gdy kto\u015b je zauwa\u017ca. A Wam zdj\u0119cia zrobi\u0142em ju\u017c po ciemku.
Przesuwaj\u0105c palcem po ekranie kolejno je pokazuje. Wida\u0107 zarys budynku, w kt\u00f3rym znajduje si\u0119 \u0142azienka. Samoch\u00f3d z roz\u0142o\u017conym namiotem. Nas siedz\u0105cych przy stoliku. I \u017carz\u0105ce si\u0119 jeszcze palenisko. Kilka wykonano na du\u017cym zbli\u017ceniu. Za pomoc\u0105 AirDrop fotki l\u0105duj\u0105 na telefonie Kapitana.
– Sk\u0105d jeste\u015bcie?
– Z Polski. A Ty?
– Z Niemiec. Pierwszy raz w Namibii?
– Tak. To dopiero nasz drugi dzie\u0144 w tym kraju.
– A na d\u0142ugo przyjechali\u015bcie?
– Na miesi\u0105c – nawet nie pr\u00f3bujemy ukry\u0107 dumy wynikaj\u0105cej z tego faktu.
– Ach! Zazdroszcz\u0119! Ja nied\u0142ugo wracam. Chocia\u017c przyjecha\u0142em pod koniec grudnia, to nie mam powodu by narzeka\u0107.
Spalony nos i br\u0105zowe policzki dowodz\u0105, \u017ce ich w\u0142a\u015bciciel sporo czasu sp\u0119dzi\u0142 na s\u0142o\u0144cu.
– Niemniej uwielbiam tu wraca\u0107. To m\u00f3j dziesi\u0105ty pobyt w Namibii. Jutro pewnie jedziecie na wydmy?
– W\u0142a\u015bnie! Jak\u0105 opcj\u0119 polecasz jako tutejszy ekspert? Pobudka o \u015bwicie, atak wydmy z samego rana, a potem piknik po zej\u015bciu? Czy inn\u0105 opcj\u0105 ni\u017c zalecaj\u0105 przewodniki?
S\u0105siad roze\u015bmia\u0142 si\u0119 g\u0142o\u015bno.
– Pytacie niew\u0142a\u015bciw\u0105 osob\u0119. Jestem zbyt wygodny by wcze\u015bnie wstawa\u0107. Grunt to postanowi\u0107, na kt\u00f3r\u0105 si\u0119 chcecie wspi\u0105\u0107: Big Mama czy Dune 45.
– A dlaczego musimy wybiera\u0107? – docieka Kud\u0142ata.
– Nogi b\u0119d\u0105 si\u0119 Wam zapada\u0107 po kolana w piasku. Ka\u017cdy krok okupicie okupicie ogromnym wysi\u0142kiem. Przynajmniej ja na g\u00f3rze ledwo oddycham – demonstracja problem\u00f3w z oddychaniem wygl\u0105da\u0142a bardzo przekonywuj\u0105co – cho\u0107 ja to mam ku temu odpowiednie warunki – tu z\u0142apa\u0142 d\u0142o\u0144mi konkretn\u0105 fa\u0142d\u0119 w miejscu, gdzie standardowo u cz\u0142owieka wyst\u0119puje talia.

Kud\u0142ata u\u015bmiecha si\u0119 na to wspomnienie podnosz\u0105c g\u0142ow\u0119. Kapitan jest daleko przed ni\u0105. A w\u0142a\u015bciwie nad ni\u0105. Pora wyci\u0105ga\u0107 nogi, \u017ceby zd\u0105\u017cy\u0107 wr\u00f3ci\u0107 przed po\u0142udniem na parking i ukry\u0107 si\u0119 w cieniu roz\u0142o\u017cystej akacji. Poprawia szelki plecaka, zaciska sznurek od kapelusza, aparat zsuwa na biodro.

Pocz\u0105tkowo idzie po \u015bladach poprzednik\u00f3w. Mo\u017ce nie jest to spacer po schodach, ale do ekstremalnego wysi\u0142ku jest jeszcze daleko. W poprzek \u015bcie\u017cki biegnie jaszczurka. Wysoko unosi \u0142apki. Rozczapierza palce. Robi kilka krok\u00f3w. Przystaje. Rozgl\u0105da si\u0119. Wypuk\u0142e oko uwa\u017cnie lustruje okolic\u0119. Zn\u00f3w rusza. Kr\u0119gos\u0142up wygina raz w lewo, raz w prawo. Ogon pod\u0105\u017ca tym samym \u015bladem.

Nachylenie wydmy zwi\u0119ksza si\u0119. Buty grz\u0119zn\u0105 ju\u017c do do kostek. Wyci\u0105gaj\u0105c jedn\u0105 stop\u0119, druga zsuwa si\u0119 lekko w d\u00f3\u0142. Serce delikatnie przyspiesza. Oddech zaczyna by\u0107 g\u0142\u0119bszy. Nier\u00f3wny.

Kud\u0142ata odwraca si\u0119 by spojrze\u0107 na solnisko, kt\u00f3re zosta\u0142o w dole. Wysokie wydmy otaczaj\u0105 je z ka\u017cdej strony. Z tej odleg\u0142o\u015bci sp\u0119kana ziemia wydaje si\u0119 by\u0107 bia\u0142a. Mo\u017cna nawet ulec wra\u017ceniu, \u017ce jest pokryta \u015bniegiem, gdyby nie fakt, \u017ce temperatura powietrza przekracza 35 stopni. W cieniu.

Dalszy spacer z aparatem na biodrze zaczyna by\u0107 uci\u0105\u017cliwy. Dodatkowy ci\u0119\u017car na jednym biodrze destabilizuje marsz. Kud\u0142ata kl\u0119ka w gor\u0105cym piasku. Ta pozycja zapewnia wi\u0119ksz\u0105 stabilno\u015b\u0107 dzi\u0119ki czterem punktom podparcia. Chowa aparat do plecaka.
– Kolejne zdj\u0119cie zrobi\u0119 ju\u017c na szczycie – obiecuje sobie – albo schodz\u0105c.

Palce w butach zaczynaj\u0105 odczuwa\u0107 dyskomfort wynikaj\u0105cy z braku miejsca. Jest to dziwne bior\u0105c pod uwag\u0119, \u017ce nadal trwa wspinaczka. Uprawione do narzekania powinny by\u0107 co najwy\u017cej pi\u0119ty.
– Najwyra\u017aniej ziarenka piasku t\u0142umnie sprawdzaj\u0105 przenikalno\u015b\u0107 materia\u0142u z jakiego wykonano ten model – wzdycha Kud\u0142ata i idzie dalej. Przed osi\u0105gni\u0119ciem szczytu wytrzepywanie pasa\u017cer\u00f3w na gap\u0119 mija si\u0119 z celem.

Z ka\u017cdym kolejnym krokiem zgina si\u0119 bardziej dopasowuj\u0105c sylwetk\u0119 do nachylenia stoku. Nagle butelka z wod\u0105 wysuwa si\u0119 z kieszonki plecaka i bole\u015bnie uderza j\u0105 w \u0142okie\u0107. Tylko dzi\u0119ki dodatkowej ta\u015bmie z karabi\u0144czykiem nie zsuwa si\u0119 ni\u017cej. Umocowanie jej ponownie zajmuje chwil\u0119. Chwil\u0119 podczas kt\u00f3rej cia\u0142o zsuwa si\u0119 nieub\u0142aganie w d\u00f3\u0142.

– Daleko jeszcze? – Kud\u0142ata pyta sam\u0105 si\u0119 zadzieraj\u0105c g\u0142ow\u0119. Kapitan jest ju\u017c niemal na szczycie. Dogoni\u0107 go ju\u017c nie ma szans. Zreszt\u0105 wy\u015bcigi w tej temperaturze by\u0142yby szale\u0144stwem. Wa\u017cne by tam w og\u00f3le dotrze\u0107.

Buty grz\u0119zn\u0105 ju\u017c ca\u0142kowicie. Nawet skarpetki nikn\u0105 w piasku. Ka\u017cdy krok do g\u00f3ry okupiony jest po\u0142ow\u0105 kroku w d\u00f3\u0142, gdy stopa zsuwa si\u0119 po zboczu. Wbijanie st\u00f3p g\u0142\u0119biej nic nie daje, a kosztuje mn\u00f3stwo wysi\u0142ku. Nieergonomiczny wydatek energii. Nie warto.

D\u0142onie do\u0142\u0105czaj\u0105 do wspinaczki. Za pierwszym razem by\u0142a to desperacka pr\u00f3ba utrzymania r\u00f3wnowagi. A ju\u017c po chwili Kud\u0142ata ze zdziwieniem odkrywa, \u017ce maszeruje na czworakach. Piasek lepi si\u0119 do d\u0142oni, kolan, \u0142ydek, twarzy. Jest praktycznie wsz\u0119dzie. Buty sprawiaj\u0105 wra\u017cenie za ma\u0142ych o co najmniej o trzy numery. Plecak z aparatem wa\u017cy ju\u017c chyba ton\u0119. Tymczasem do szczytu wydmy nadal brakuje kilku metr\u00f3w \u2026

– Dam rad\u0119! Dam rad\u0119! – powtarza sobie Kud\u0142ata widz\u0105c \u017cuczka na nieprawdopodobnie d\u0142ugich nogach, kt\u00f3ry zasuwa do g\u00f3ry. Jegomo\u015b\u0107 nawet na moment nie zwalnia. Jego ciemny chitynowy elegancko pancerzyk b\u0142yszczy si\u0119 w s\u0142o\u0144cu.

– Jak dobrze, \u017ce pos\u0142ucha\u0142am rady Kapitana i na tshirt za\u0142o\u017cy\u0142am koszul\u0119 z d\u0142ugim r\u0119kawem – na moment z wdzi\u0119czno\u015bci\u0105 przymyka oczy. – I tak jest nieprawdopodobnie gor\u0105co, ale przynajmniej nie spal\u0119 si\u0119 na wi\u00f3r w\u0119druj\u0105c w kierunku s\u0142o\u0144ca.<\/p>\n\n\n\n

Jeszcze trzy kroki. Dwa. Jeden. Uda\u0142o si\u0119! Co za widok! Wsz\u0119dzie wok\u00f3\u0142 wydmy. Rude wzg\u00f3rza ci\u0105gn\u0105 si\u0119 po horyzont. Ca\u0142e tony piasku przesypuj\u0105 si\u0119 swobodnie unoszone gor\u0105cym wiatrem. Piasek na zboczach uk\u0142ada si\u0119 w charakterystyczne fale. Ja\u015bniejsze i ciemniejsze odcienie od \u017c\u00f3\u0142tego, przez pomara\u0144czowy a\u017c do krwistej czerwieni, na przemian przeplataj\u0105 si\u0119.<\/p>\n\n\n\n

\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n


Daleko w dole wida\u0107 bia\u0142\u0105 plam\u0119 solniska. Z tej wysoko\u015bci nie spos\u00f3b dostrzec bruzd i sp\u0119ka\u0144 w jego powierzchni, pomimo, \u017ce si\u0119gaj\u0105 kilkunastu centymetr\u00f3w. Na tej niego\u015bcinnej ziemi rosn\u0105 akacje. To jedyne zielone akcenty w tutejszym krajobrazie. Kud\u0142ata nie mo\u017ce oprze\u0107 si\u0119 wra\u017ceniu, \u017ce ich ga\u0142\u0119zie przypominaj\u0105 ogromne szpony. Zwykle drzewo rosn\u0105c wyci\u0105ga ga\u0142\u0119zie ku g\u00f3rze, kieruj\u0105c je do s\u0142o\u0144ca. Si\u0119gaj\u0105c jak najwy\u017cej. Tymczasem kolczaste ga\u0142\u0119zie akacji z r\u00f3wn\u0105 intensywno\u015bci\u0105 kieruj\u0105 si\u0119 w d\u00f3\u0142 co na boki. Jakby czeka\u0142y w pogotowiu i na wypadek burzy piaskowej gotowe by\u0142y u\u017cy\u0107 dodatkowych si\u0142 by utrzyma\u0107 si\u0119 w miejscu.<\/p>\n\n\n\n

Piasek po drugiej stronie kraw\u0119dzi dos\u0142ownie parzy. S\u0142o\u0144ce jest ju\u017c blisko zenitu. Za moment go przekroczy i rozpocznie ogrzewanie zbocza, po kt\u00f3rym trzeba b\u0119dzie jeszcze zej\u015b\u0107. Zatem szybki fotograficzny dow\u00f3d na zdobycie Big Mama i pora wraca\u0107 – a raczej zsun\u0105\u0107 si\u0119 – z powrotem na d\u00f3\u0142. Bo przed nami jeszcze spacer do doliny, kt\u00f3ra ju\u017c dawno zapomnia\u0142a jak pachnie deszcz …

Wracamy na poprzedni parking i ruszamy \u015bcie\u017ck\u0105 wyznaczon\u0105 przez wysokie tyczki. Kud\u0142at\u0105 intryguj\u0105 drewniane sza\u0142asy znajduj\u0105ce si\u0119 po lewej stronie trasy. \u017beby do nich dotrze\u0107 konieczne jest nad\u0142o\u017cenie drogi, ale ciekawo\u015b\u0107 jest ogromna. Z daleka wygl\u0105daj\u0105 jak przebieralnie na pla\u017cy w popularnych miejscowo\u015bciach wypoczynkowych. Ale to przecie\u017c absurd stawia\u0107 tego typu budynki w takim miejscu. Dowolne ubranie zostaje przesi\u0105kni\u0119te wilgoci\u0105 opuszczaj\u0105c\u0105 cia\u0142o szybciej ni\u017c my\u015bl jest w stanie odnotowa\u0107 wysok\u0105 temperatur\u0119. Zmiana koszulki w nadziei, \u017ce ta pozostanie sucha, jest zwyczajnie idiotyczn\u0105 naiwno\u015bci\u0105. Krok za krokiem Kud\u0142ata zbli\u017ca si\u0119. Nag\u0142e towarzystwo rodziny much upewnia j\u0105, \u017ce dalszy wysi\u0142ek jest zb\u0119dny, bo pozna\u0142a ju\u017c przeznaczenie starych zabudowa\u0144.

Na parkingu stoj\u0105 ich nowoczesne wersje – tzw. ekologiczne, suche toalety. Zielono-szara barwa nadaje im prawdziwego charakteru safari. Piktogram na drzwiach rozwiewa ewentualne w\u0105tpliwo\u015bci dotycz\u0105ce wyboru. Z odleg\u0142o\u015bci kilku krok\u00f3w wygl\u0105daj\u0105 jakby wykonane by\u0142y z brezentu. W rzeczywisto\u015bci to plastik. \u015acianki i drzwi zdeformowa\u0142y si\u0119 od upa\u0142u tak bardzo, \u017ce trudno je domkn\u0105\u0107. Mo\u017ce to i lepiej, bo dzi\u0119ki temu do \u015brodka wpadaj\u0105 dodatkowe promienie u\u0142atwiaj\u0105c czynno\u015b\u0107, dla kt\u00f3rej cz\u0142owiek tam wchodzi.<\/p>\n\n\n\n

\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n


Trasa do Deadvlei wydaje si\u0119 \u0142atwa. Ot spacer po p\u0142askich pag\u00f3rkach. Wysi\u0142ek praktycznie \u017caden w por\u00f3wnaniu ze wspinaczk\u0105 na ponad stumetrow\u0105 Big Mama. Butelka wody zatankowana do pe\u0142na na parkingu wskazuje ju\u017c tylko po\u0142ow\u0119 zawarto\u015bci po zaledwie kilkunastu krokach. Piasek pali w stopy pomimo but\u00f3w si\u0119gaj\u0105cych za kostk\u0119. A b\u0119dzie tylko cieplej. Poranne lenistwo sprawia, \u017ce zamiast w stosunkowo ch\u0142odnych porannych godzinach „martwe bagno” obejrzymy w najgor\u0119tszym momencie dnia. O ile tam dotrzemy!

Po drodze mijamy mniejsze solniska. Oko\u0142o dziewi\u0119ciuset lat temu rzeka Tsauchab wezbra\u0142a i rozla\u0142a si\u0119 szeroko po dolinie, daj\u0105c \u017cycie bujnie rosn\u0105cym drzewom. P\u00f3\u017aniej jednak klimat odmieni\u0142 swoje oblicze \u2014 pal\u0105ce s\u0142o\u0144ce i w\u0119druj\u0105ce wydmy piasku odci\u0119\u0142y rzece drog\u0119.

S\u0142ynny, surowy krajobraz wy\u0142ania si\u0119 za kolejnym wzg\u00f3rzem. Trudno uwierzy\u0107, \u017ce kiedy\u015b by\u0142a tu woda i zwi\u0105zane z ni\u0105 \u017cycie. Gdy rzeka zmieni\u0142a bieg, drzewa akacji wielb\u0142\u0105dzich usch\u0142y i obumar\u0142y, lecz w bezlitosnej, skrajnie suchej scenerii pustyni ich pnie i konary nie rozpad\u0142y si\u0119, trwaj\u0105c niczym nieme \u015bwiadectwo minionych czas\u00f3w. Niepowtarzalne, szkieletowe pomniki na tle pomara\u0144czowego piasku. Mroczne, martwe, ostro kontrastuj\u0105cymi z jasnym, niemal bia\u0142ym dnem wyschni\u0119tego dna. St\u0105paj\u0105c ostro\u017cnie nasze kroki odbijaj\u0105 si\u0119 cichym echem: carpe diem …<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Buty grz\u0119zn\u0105 ju\u017c ca\u0142kowicie. Nawet skarpetki nikn\u0105 w piasku. Ka\u017cdy krok do g\u00f3ry okupiony jest po\u0142ow\u0105 kroku w d\u00f3\u0142, gdy stopa zsuwa si\u0119 po zboczu. Wbijanie st\u00f3p g\u0142\u0119biej nic nie daje, a kosztuje mn\u00f3stwo wysi\u0142ku. Nieergonomiczny wydatek energii. Nie warto.<\/p>\n\t\t

\n\t\t\tread<\/span><\/path><\/g><\/svg><\/a>\n\t\t<\/div>","protected":false},"author":1,"featured_media":2411,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"spay_email":""},"categories":[73,2],"tags":[],"jetpack_featured_media_url":"https:\/\/swiatkudlatej.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/01\/WhatsApp-Image-2026-01-11-at-21.30.46.jpeg","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/swiatkudlatej.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2409"}],"collection":[{"href":"https:\/\/swiatkudlatej.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/swiatkudlatej.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/swiatkudlatej.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/swiatkudlatej.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=2409"}],"version-history":[{"count":21,"href":"https:\/\/swiatkudlatej.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2409\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2454,"href":"https:\/\/swiatkudlatej.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2409\/revisions\/2454"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/swiatkudlatej.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/2411"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/swiatkudlatej.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=2409"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/swiatkudlatej.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=2409"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/swiatkudlatej.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=2409"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}