![\"\"](\"https:\/\/swiatkudlatej.pl\/wp-content\/uploads\/2024\/07\/IMG_2593_jpg-1920x1440.jpg\")
<\/a><\/a><\/a>Trebes. Po po\u0142udniu mie\u015bcinka wygl\u0105da jak atrapa miasta. Praktycznie puste ulice. Niebieskie okiennice chroni\u0105 prywatno\u015b\u0107 mieszka\u0144c\u00f3w. Dwie starsze kobiety ciesz\u0105 si\u0119 towarzystwem ro\u015blin uprawianych w donicach w zau\u0142ku mi\u0119dzy budynkami. Cisz\u0119 przerywa na moment jeden samoch\u00f3d. Facet ze \u015bmieciark\u0105.<\/p>\n\n\n\n
<\/a><\/a><\/a>Poszukiwania souveniru z podr\u00f3\u017cy w Carcassonne nie zako\u0144czy\u0142y si\u0119 zakupem wi\u0119c nie s\u0142abniemy w wysi\u0142kach. T\u0142umaczymy, \u017ce zainteresowa\u0142 nas obrazek z wystawy. – A zobacz ten? – Kapitan wskazuje obrazek, w kt\u00f3rym dominuje szaro\u015b\u0107. I spok\u00f3j. Drepcz\u0105c za nami do drzwi robi ma\u0142e kroki drobnymi stopami. \u017begnamy si\u0119 dzi\u0119kuj\u0105c. Poszukiwania souveniru z podr\u00f3\u017cy w Carcassonne nie zako\u0144czy\u0142y si\u0119 zakupem wi\u0119c nie s\u0142abniemy w wysi\u0142kach.
– A mo\u017ce taki obrazek? – Kapitan przez szyb\u0119 wskazuje obrazek w jesiennych barwach, kt\u00f3ry przedstawia most na Canal Du Midi. Wygl\u0105da jak akwarela. Niestety drzwi s\u0105 zamkni\u0119te. Jak wszystko inne w porze sjesty.
Wracamy po kolacji. W drzwiach jest szpara. Kud\u0142ata delikatnie puka pchaj\u0105c jednocze\u015bnie. Drzwi ani drgn\u0105.
– Nie wydaje Ci si\u0119, \u017ce tam si\u0119 pali \u015bwiat\u0142o? – Kud\u0142ata zastanawia si\u0119 na g\u0142os przyciskaj\u0105c nos do szyby i patrz\u0105c na widoczn\u0105 w g\u0142\u0119bi kotar\u0119 prowadz\u0105c\u0105 do kolejnego pomieszczenia.
– No niby tak – przyznaje Kapitan – mo\u017ce trzeba mocniej pchn\u0105\u0107?
Teza okazuje si\u0119 s\u0142uszna. Wchodzimy do pomieszczenia wygl\u0105daj\u0105cego jak pracownia. U\u017cywana pracownia. St\u00f3\u0142 z mn\u00f3stwem kartek i niedoko\u0144czonych passepartout. Na pod\u0142odze, sto\u0142kach i sto\u0142eczkach s\u0142oiki i tubki z farb\u0105. Z artystycznymi zaciekami.
– Bonsoir<\/em> – przerywamy cisz\u0119.
Kotar\u0119 ods\u0142ania starsza kobieta z siwymi w\u0142osami spi\u0119tymi w koczek, w szarej bluzie, szarych spodniach i bia\u0142ych skarpetkach. Ubranych na lew\u0105 stron\u0119. Jest lekko zgarbiona. Idzie powoli. I zadaje nam pytanie, kt\u00f3re zwykle zadajemy my:
– Do you speak English<\/em>? – z wyra\u017anym brytyjskim akcentem.<\/p>\n\n\n\n
– Przerzu\u0107cie te, kt\u00f3re le\u017c\u0105 na stole. Gdzie\u015b tam powinien by\u0107. \u015amia\u0142o – dodaje widz\u0105c wahanie Kapitana.
– A sk\u0105d jeste\u015bcie? Z Polski? Ooo! Nie znam polskiego. To trudny j\u0119zyk.
– Mo\u017cemy Ciebie nauczy\u0107 – \u015bmieje si\u0119 Kud\u0142ata.
– O nie! Ju\u017c za p\u00f3\u017ano \u2026 – kr\u0119ci g\u0142ow\u0105.
– To mo\u017ce chocia\u017c jedno s\u0142owo? – zach\u0119ca Kud\u0142ata.
– No dobrze. Tourist?
– Turysta.
To by\u0142o \u0142atwe.
– Canal? – pr\u00f3buje innego s\u0142owa.
– Kana\u0142.
Zn\u00f3w pud\u0142o.
– Boat? – do trzech razy sztuka.
– \u0141\u00f3dka.
– Jak? – pyta samym spojrzeniem i powtarza z ca\u0142kiem poprawnym akcentem.
Kolejne s\u0142owo – \u201edzie\u0144 dobry\u201d – ju\u017c by\u0142o zbyt trudne w wymowie.<\/p>\n\n\n\n
– To m\u00f3j – u\u015bmiecha si\u0119 gospodyni z dum\u0105 – kana\u0142 jest taki pi\u0119kny.
Ten, kt\u00f3ry nas zaciekawi\u0142 jest kolejny. Wahamy si\u0119 kr\u00f3tko. Spok\u00f3j zwyci\u0119\u017ca.
– To reprodukcja. – staruszka podchodzi do nas – Orygina\u0142 pojecha\u0142 gdzie\u015b do Niemiec. Nie pami\u0119tam ju\u017c gdzie. To by\u0142o dawno. Z trzydzie\u015bci lat temu. Zapakowa\u0107 Wam do tuby? – pyta zmierzaj\u0105c w stron\u0119 rega\u0142u.
– A pani jeszcze maluje?
– Nie. Ju\u017c nie. Teraz ucz\u0119 malowa\u0107. Jak mam woln\u0105 chwil\u0119 to robi\u0119 kola\u017ce. O ile mam woln\u0105 chwil\u0119 \u2026<\/p>\n\n\n\n
– Dobrze m\u00f3wisz po angielsku \u2026
Kud\u0142ata czuj\u0119 przyjemne \u0142askotanie dumy.
– \u2026 zrozumia\u0142a\u015b wszystko co powiedzia\u0142am – dodaje.
\u0141askotanie znika. Ale tuba ze spokojn\u0105 zawarto\u015bci\u0105 zostaje w d\u0142oni.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
\n– A mo\u017ce taki obrazek? – Kapitan przez szyb\u0119 wskazuje obrazek w jesiennych barwach, kt\u00f3ry przedstawia most na Canal Du Midi. Wygl\u0105da jak akwarela. Niestety drzwi s\u0105 zamkni\u0119te. Jak wszystko inne w porze sjesty.<\/p>\n\t\t