![\"\"](\"https:\/\/swiatkudlatej.pl\/wp-content\/uploads\/2023\/02\/IMG_7419-1920x1440.jpg\")
<\/a>fot. Piotr Ostrowski<\/figcaption><\/figure>
<\/a>fot. Piotr Ostrowski<\/figcaption><\/figure>
<\/a>fot. Piotr Ostrowski<\/figcaption><\/figure><\/div>
Uf! W \u015brodku. Po drugim podej\u015bciu. Bo sam bilet nie wystarczy\u0142, trzeba by\u0142o jeszcze kupi\u0107 maseczk\u0119. Wizyty monarchy raczej si\u0119 nie spodziewano, bior\u0105c pod uwag\u0119 skal\u0119 trwaj\u0105cych w\u0142a\u015bnie remont\u00f3w, ale zasada, to zasada i trzeba jej przestrzega\u0107. Przechodz\u0105c przez bram\u0119, bo dalej ju\u017c niekoniecznie.<\/p>\n\n\n\n
W \u015brodku przepych prawdziwie godny kr\u00f3la. Dachy kryte z\u0142otem. W porannym s\u0142o\u0144cu mieni\u0105 si\u0119 przypominaj\u0105c z\u0142ot\u0105 rybi\u0105 \u0142usk\u0119. Koronkowe zdobienia pokrywaj\u0105 wszystkie mo\u017cliwe powierzchnie. Cekiny. Kamyczki. Kolorowe szkie\u0142ka. Misterne obramowania drzwi i okien. Schody z kafelk\u00f3w w r\u00f3\u017cnorakie wzory. Kratki, kwiaty, postaci. Ka\u017cdy inny, a jednak wsp\u00f3\u0142graj\u0105 ze sob\u0105 jakim\u015b cudem. Co krok sadzawki z liliami wodnymi. Pos\u0105gi i pos\u0105\u017cki stra\u017cnik\u00f3w pilnuj\u0105cych wej\u015b\u0107 do wszystkich budynk\u00f3w i bram. I mn\u00f3stwo szarej plandeki kryj\u0105cej remontowane fragmenty. Czyli wi\u0119kszo\u015b\u0107 kompleksu. Czysto\u015b\u0107 \u015bcian i dach\u00f3w kontrastuje z wszechobecn\u0105 brudn\u0105 szaro\u015bci\u0105 pozosta\u0142ej cz\u0119\u015bci miasta.<\/p>\n\n\n\n
<\/a>fot. Piotr Ostrowski<\/figcaption><\/figure>
<\/a>fot. Piotr Ostrowski<\/figcaption><\/figure>
<\/a>fot. Piotr Ostrowski<\/figcaption><\/figure><\/div>
W ogrodzie wyginaj\u0105 si\u0119 dziesi\u0105tki idealnie przystrzy\u017conych drzewek bonsai. Wymuskane trawniki kusz\u0105 by utuli\u0107 sw\u0105 wilgoci\u0105 rozgrzane stopy. Ale nie wolno. Mo\u017cna tylko podziwia\u0107. Buty zdejmujemy ka\u017cdorazowo wchodz\u0105c do \u015bwi\u0105tyni. Tu te\u017c nie wolno robi\u0107 zdj\u0119\u0107, ale jest przyjemnie ch\u0142odno. Wczoraj powietrze by\u0142o kompletnie nieruchome. Dzi\u015b wietrzyk figluje i d\u017awi\u0119ki dzwonk\u00f3w wisz\u0105cych na skraju dach\u00f3w mieszaj\u0105 si\u0119 z wszystkimi j\u0119zykami \u015bwiata.<\/p>\n\n\n\n
<\/a>fot. Piotr Ostrowski<\/figcaption><\/figure>
<\/a>fot. Piotr Ostrowski<\/figcaption><\/figure>
<\/a>fot. Piotr Ostrowski<\/figcaption><\/figure><\/div>
Prosto z siedziby kr\u00f3la idziemy do \u015bwi\u0105tyni Szmaragdowego Buddy, a stamt\u0105d do Bangkok City Pillar Shrine, czyli \u015awi\u0105tyni Kolumnowej zwanego te\u017c „miejskim s\u0142upem”. Wielu odwiedzaj\u0105cych wykonywa\u0142o podobny rytua\u0142. W specjalnym punkcie kupowali talerzyk, na kt\u00f3rym by\u0142a butelka z \u017c\u00f3\u0142tym p\u0142ynem, wianuszek ze \u015bwie\u017cych kwiat\u00f3w i szeroka wst\u0105\u017cka. Najpierw przed wej\u015bciem nale\u017cy uderzy\u0107 w gong, potem ukl\u0119kn\u0105\u0107 w \u015brodku i odda\u0107 kilka pok\u0142on\u00f3w przed tablic\u0105 podnosz\u0105c ka\u017cdorazowo talerzyk do czo\u0142a. Nast\u0119pnie zawiesi\u0107 wianek na dedykowanym haczyku, a wst\u0105\u017ck\u0119 obwi\u0105za\u0107 na jednym z trzech wysokich pali ponownie si\u0119 k\u0142aniaj\u0105c. Obs\u0142uga nieustannie zamiata kwiatki opadaj\u0105ce z wiank\u00f3w i co kilka minut oga\u0142aca pale ze wst\u0105\u017cek, by zrobi\u0107 miejsce dla kolejnych. Trudno odepchn\u0105\u0107 my\u015bl, \u017ce biznes si\u0119 kr\u0119ci.
Idziemy nad rzek\u0119 by z\u0142apa\u0107 \u0142\u00f3d\u017a do Chinatown. Do wyboru jest opcja dro\u017csza i stabilniejsza – promem, czyli wiekowym katamaranem, albo ta\u0144sza, czyli d\u0142ug\u0105, drewnian\u0105 \u0142odzi\u0105, kt\u00f3ra do\u015b\u0107 swobodnie dobija do przystank\u00f3w i kt\u00f3rej obs\u0142uga komunikuje si\u0119 za pomoc\u0105 przera\u017aliwych gwizdk\u00f3w. <\/p>\n\n\n\n
<\/a>fot. Piotr Ostrowski<\/figcaption><\/figure>
<\/a>fot. Piotr Ostrowski<\/figcaption><\/figure>
<\/a>fot. Piotr Ostrowski<\/figcaption><\/figure><\/div>
Je\u015bli wcze\u015bniej my\u015bla\u0142am, \u017ce do\u015bwiadczy\u0142am t\u0142umu i maksymalnego wykorzystania powierzchni do handlu to zdecydowanie by\u0142am w b\u0142\u0119dzie. W Chinatown mo\u017cna dos\u0142ownie wszystko. Owoce \u015bwie\u017ce i owoce suszone. Ryby \u015bwie\u017ce, jak i suszone. K\u0142\u00f3dki prosto z kartonu. Zadziwiaj\u0105ce jak to musi by\u0107 chodliwy towar. Gdy wracali\u015bmy dwie godziny p\u00f3\u017aniej sprzedawca mia\u0142 ju\u017c tylko po\u0142ow\u0119 z wcze\u015bniejszej oferty. Sok wyci\u015bni\u0119ty z granatu albo mandarynki. Tak s\u0142odki, \u017ce przez moment zak\u0142ada\u0142am, \u017ce dodaj\u0105 do niego cukier. Dwa metry dalej sprzedawca akurat wyciska\u0142 owoce – przez r\u0119czny metalowy m\u0142ynek – i wyprowadzi\u0142 mnie z b\u0142\u0119du. Pieczone kasztany. Krewetki na patyczkach. Pe\u0142en wachlarz plastikowych but\u00f3w, torebek, gumek do w\u0142os\u00f3w, mn\u00f3stwo ciuch\u00f3w, kt\u00f3re nie przetrwaj\u0105 jednego prania i innych nikomu niepotrzebnych pierd\u00f3\u0142. Przedmioty dos\u0142ownie wylewaj\u0105 si\u0119 ze sklep\u00f3w, le\u017c\u0105 na straganach, mniej lub bardziej tymczasowych, czasem w koszach przywi\u0105zanych do rower\u00f3w, czy w\u00f3zk\u00f3w na k\u00f3\u0142kach. Z trudem mo\u017cna przej\u015b\u0107. A czasem trzeba jeszcze zrobi\u0107 miejsce dla przeciskaj\u0105cego si\u0119 skutera. Najbardziej zaskakuj\u0105ce s\u0105 zapachy. Nie wsz\u0119dzie wida\u0107 l\u00f3d albo lod\u00f3wki, a ka\u017cdy dymi\u0105cy gar wydaje bardzo przyjemny dla nosa aromat.<\/p>\n\n\n\n
Wracaj\u0105c do hotelu Kud\u0142ata zauwa\u017ca, \u017ce poza kr\u00f3lewskim pa\u0142acem w mie\u015bcie nie ma trawnik\u00f3w. Za to jest mn\u00f3stwo ro\u015blin w doniczkach. Szczeg\u00f3lnie du\u017co ob\u0142\u0119dnie pachn\u0105cych pomara\u0144czowych drzewek.<\/p>\n\n\n\n
Wieczorem planujemy wr\u00f3ci\u0107 do Chinatown. G\u0142\u00f3wnie po to, by zobaczy\u0107 jak dzielnica przeobra\u017ca si\u0119 w nocy i sfotografowa\u0107 \u015bwiec\u0105ce na kolorowo neony. Ale po drodze musimy co\u015b zje\u015b\u0107. I to koniecznie tajskiego. Do Chinatown docieramy po 21. Ogromne neony nie s\u0105 jednym \u017ar\u00f3d\u0142em \u015bwiat\u0142a. G\u0142\u00f3wna ulica zosta\u0142a zw\u0119\u017cona o jeden pas ruchu i zabezpieczona metalowymi barierkami. Samochody stoj\u0105 w nieustannym korku, a na uwolnionym pasie kr\u00f3luj\u0105 gar-kuchnie i pocz\u0105tkuj\u0105cy arty\u015bci. Klaksony niecierpliwych kierowc\u00f3w prze\u015bcigaj\u0105 si\u0119 z gwizdkami policjant\u00f3w pilnuj\u0105cych porz\u0105dku. T\u0142um spragnionych ulicznego jedzenia p\u0142ynie w dw\u00f3ch kierunkach jednocze\u015bnie. Pchaj\u0105 si\u0119. Mlaszcz\u0105. Cmokaj\u0105. Kurze st\u00f3pki obok stoiska z ostrygami. Bia\u0142e i r\u00f3\u017cowe pomelo niedaleko w\u0119dzonej kaczki. Owoce mo\u017ce w pobli\u017cu grillowanego mi\u0119sa niewiadomego pochodzenia. Tutaj klimat sprzyja \u017cyciu i jedzeniu na ulicy. Jedno co smuci w tym ulicznym \u015bwiecie, to widok ma\u0142ych dzieci. Niekt\u00f3re po prostu siedz\u0105 obok pracuj\u0105cych rodzic\u00f3w. Ale niekt\u00f3re zarabiaj\u0105 razem z nimi. Ma\u0142a pianistka. Jeszcze mniejsza tancerka. Na ich twarzach nie ma dzieci\u0119cej beztroski. O tej porze powinny ju\u017c tuli\u0107 misia i spa\u0107. Kud\u0142ata odwraca wzrok. Ale niechciany obraz pozostaje w jej g\u0142owie i tak.<\/p>\n\n\n\n Jetlag. To uczucie, gdy za oknem jest ju\u017c jasno, a Twoje cia\u0142o uwa\u017ca, \u017ce jeszcze jest g\u0142\u0119boka noc i uparcie<\/p>\n\t\t
– Gdzie\u015b niedaleko widzia\u0142em tak\u0105 ma\u0142\u0105 uliczk\u0119 pe\u0142n\u0105 knajpek – rzuca Kapitan – ale to nie ta – kr\u0119ci g\u0142ow\u0105 patrz\u0105c w prawo.
– A mo\u017ce to ta nast\u0119pna? Ciekawe, czy damy rad\u0119 przej\u015b\u0107 t\u0119dy, \u017ceby ju\u017c nie wraca\u0107 do g\u0142\u00f3wnej? – Kud\u0142ata pokazuje r\u0119k\u0105 kierunek.
Kawa\u0142ek dalej przy stolikach rozstawionych na ulicy siedzi sporo os\u00f3b. Dw\u00f3ch m\u0119\u017cczyzn krz\u0105ta si\u0119 przy kuchni. Jeden przy palenisku, a drugi przy stoliku. Akurat ogromnym tasakiem z dziurk\u0105 sieka p\u0119k li\u015bci. Pulchna kobieta co\u015b t\u0142umaczy kelnerkom. Zam\u00f3wienia na kartkach przyci\u015bni\u0119te finezyjnym plasterkiem marchewki czekaj\u0105 na realizacj\u0119.
– Ale tu \u0142adnie pachnie! – zachwyca si\u0119 Kud\u0142ata.
– Tylko nie ma wolnego stolika – wzdycha Kapitan z \u017calem.
– To mo\u017ce … zaczekamy?
Najpierw czekamy na krzese\u0142kach bez stolika przegl\u0105daj\u0105c menu. Potem przy stoliku szefowej. Ma\u0142ym i okr\u0105g\u0142ym tu\u017c przy drzwiach, tu\u017c obok rega\u0142u z naczyniami. A ostatecznie przy stoliku dla go\u015bci pokrytym zielon\u0105 cerat\u0105. S\u0105cz\u0105c gazowan\u0105 wod\u0119 z cytryn\u0105 podziwiamy kafle \u015bcienne, na kt\u00f3rych go\u015bcie wypisali peany na cze\u015b\u0107 serwowanego tutaj jedzenia. Czerwone, czarne i niebieskie mazaki utrwali\u0142y doznania kulinarne ludzi z wielu stron \u015bwiata. Po\u0142\u0105czy\u0142o ich jedno: ZACHWYT! Spo\u015br\u00f3d j\u0119zyk\u00f3w, kt\u00f3re Kud\u0142ata potrafi\u0142a rozszyfrowa\u0107: „10 os\u00f3b zam\u00f3wi\u0142o 25 da\u0144. Nast\u0119pnym razem zam\u00f3wimy wi\u0119cej!”. „Najlepsze jedzenie w Bangkoku!”. A nawet „Najlepsze jedzenie w ca\u0142ej Tajlandii”! I nie ma w tym \u017cadnej przesady. Cytrynowa zupa chilli by\u0142a ostra i cytrynowa jednocze\u015bnie. A p\u0142ywaj\u0105ce w niej warzywa i grzyby zachowa\u0142y ka\u017cdy sw\u00f3j aromat. Sma\u017cone kalmary by\u0142y niewiarygodnie chrupi\u0105ce. Sa\u0142atka z papai j\u0119drna i soczysta. Dla takich miejsc powsta\u0142o okre\u015blenie „Niebo w g\u0119bie”! Dla zainteresowanych konto na instagramie to: jokephochana_th<\/a> <\/p>\n\n\n\n<\/a>
fot. Piotr Ostrowski<\/figcaption><\/figure><\/a>
fot. Piotr Ostrowski<\/figcaption><\/figure><\/a>
fot. Piotr Ostrowski<\/figcaption><\/figure><\/a>
fot. Piotr Ostrowski<\/figcaption><\/figure><\/div><\/a>
fot. Piotr Ostrowski<\/figcaption><\/figure><\/a>
fot. Piotr Ostrowski<\/figcaption><\/figure><\/a>
fot. Kud\u0142ata<\/figcaption><\/figure><\/div>
– <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"