![\"\"](\"https:\/\/swiatkudlatej.pl\/wp-content\/uploads\/2022\/04\/WhatsApp-Image-2022-04-18-at-15.55.27-1920x1440.jpeg\")
<\/a><\/a><\/a><\/a><\/a>Z drogi szutrowej skr\u0119camy na \u0142\u0105k\u0119. Za niewielkimi zabudowaniami zn\u00f3w skr\u0119camy i poln\u0105 drog\u0105 jedziemy wzd\u0142u\u017c drzew.
– Zobaczcie to!
Przed nami koleiny wype\u0142nione wod\u0105. Przeje\u017cd\u017caj\u0105c mimowolnie wstrzymujemy oddech. Dopiero po drugiej stronie kto\u015b nie\u015bmia\u0142o rzuca:
– Ja bym poprosi\u0142 co\u015b do picia.
– A co? W gardle Ci zasch\u0142o?
– Mi\u0119dzy punktem 68 a 69 jest ostrze\u017cenie przed koleinami. A tu nie by\u0142o. Wi\u0119c wyobra\u017acie sobie te, kt\u00f3re na nas jeszcze czekaj\u0105.
– Albo te ju\u017c kto\u015b rozjecha\u0142.
– Piter, nast\u0119pnym razem krzyknij \u201eNogi do g\u00f3ry!\u201d. Czy co\u015b \u2026 – proponuje Wronka.<\/p>\n\n\n\n
<\/a><\/a><\/a>Wyje\u017cd\u017camy na wzg\u00f3rza cz\u0119\u015bciowo poro\u015bni\u0119te traw\u0105. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 powierzchni nie zd\u0105\u017cy\u0142a po zimie jeszcze zazieleni\u0107 si\u0119. Rozchlapuj\u0105c mokr\u0105 drog\u0119 wspinamy si\u0119 na g\u00f3r\u0119. B\u0142oto lepi si\u0119 do zderzak\u00f3w. Ocieka po nadkolach. Drzwiach. A nawet przedniej szybie. Okolica naje\u017cona jest wiatrakami jak urodzinowy tort \u015bwieczkami. Poza map\u0105 organizatorzy przygotowali foto-zagadki. Siedem punkt\u00f3w sfotografowanych gdzie\u015b na trasie. Gdzie dok\u0142adnie nie wiadomo. Trzeba je rozpozna\u0107, w danym miejscu wysi\u0105\u015b\u0107 z auta, znale\u017a\u0107 pisank\u0119 z QR kodem, zeskanowa\u0107 go i rozwi\u0105za\u0107 zakodowan\u0105 zagadk\u0119. Na jednym ze zdj\u0119\u0107 jest w\u0142a\u015bnie fragment wiatraka. Dok\u0142adnie jego dolna cz\u0119\u015b\u0107, drzwi i fragment schod\u00f3w.
– A we\u017a zobacz na zdj\u0119ciu czy to jest wiatrak, kt\u00f3ry si\u0119 kr\u0119ci, czy kt\u00f3ry stoi – Kapitan rzuca Kud\u0142atej.
– Na zdj\u0119ciu nie wida\u0107 \u0142opat – mruczy Pokr\u0119cona w odpowiedzi przegl\u0105daj\u0105c wydruki.
\u015amiech wsp\u00f3\u0142towarzyszy dwie sekundy p\u00f3\u017aniej dowodzi, \u017ce zn\u00f3w da\u0142a si\u0119 wrobi\u0107.<\/p>\n\n\n\n
<\/a><\/a><\/a>Za kolejnym zakr\u0119tem wje\u017cd\u017camy w obszar Natura 2000. Droga prowadzi przez las. Nagle przed nami \u2026 korek.
– To niby tu nie mo\u017cna stawa\u0107?
Jest okazja by policzy\u0107 ilu jest uczestnik\u00f3w zabawy. Po \u015bladach obstawiali\u015bmy, \u017ce przed nami jad\u0105 dwa auta. Pomylili\u015bmy si\u0119 o przynajmniej sze\u015b\u0107.<\/p>\n\n\n\n
<\/a><\/a><\/a>Zaorane pole po prawej. Rozleg\u0142a \u0142\u0105ka po lewej. Przy skrzy\u017cowaniu stoi kilka aut. Jego pasa\u017cerowie rozproszyli si\u0119 wok\u00f3\u0142 i wyra\u017anie czego\u015b szukaj\u0105.
– Mo\u017ce to jaki\u015b punkt z foto-zagadki?
– Raczej owczy p\u0119d. Zwr\u00f3\u0107cie uwag\u0119, \u017ce murek ze zdj\u0119cia jest wy\u017cszy i na jego \u015brodku ro\u015bnie ma\u0142e drzewko. A tu nic takiego nie ma. Jedziemy dalej.
Niby wy\u015bcig jest na orientacj\u0119, a nie na czas, a jednak uczestnicy wydaj\u0105 si\u0119 spieszy\u0107 i \u015bwiadomo\u015b\u0107 wyprzedzenia innych uczestnik\u00f3w cieszy.<\/p>\n\n\n\n
<\/a><\/a><\/a>– Jak my\u015blicie kt\u00f3r\u0119dy teraz? – Kapitan zatrzymuje JEEPa i rozgl\u0105da si\u0119 na tyle na ile brudna szyba na to pozwala.
– Na mapce jest dopisek \u201ewzd\u0142u\u017c lasu\u201d.
– Ale tu s\u0105 jakby dwie drogi.
Jedna polna, druga niemal kompletnie zaro\u015bni\u0119ta. Intuicyjnie wybieramy t\u0119 drug\u0105. Kapitan marszczy nos s\u0142ysz\u0105c jak ga\u0142\u0119zie szoruj\u0105 lakier.
– My\u015blisz, \u017ce b\u0119d\u0105 rysy?
– B\u0119d\u0105, to b\u0119d\u0105. Trudno.
Jednak im d\u0142u\u017cej jedzie, tym wi\u0119kszy u\u015bmiech pojawia si\u0119 na jego twarzy. U\u015bmiech, a momentami euforia. G\u0142\u0119bokie koleiny wymagaj\u0105 maksymalnego skupienia. JEEP momentami traci przyczepno\u015b\u0107 i niemal p\u0142ywa. A uskok z lewej strony tylko czeka na najmniejszy b\u0142\u0105d.
– Mo\u017cesz spojrze\u0107? – Kud\u0142ata pyta Kapitana.
– Nie teraz!
– Wygl\u0105da, \u017ce jeste\u015bmy w dobrym miejscu. Przed nami studzienka. Jest zaznaczona na mapie z dopiskiem by min\u0105\u0107 j\u0105 z prawej strony.
Wronka wysiada, przedziera si\u0119 przez g\u0119ste ga\u0142\u0119zie i r\u0119koma pokazuje jak ustawi\u0107 ko\u0142a. Nie s\u0142ycha\u0107 jego g\u0142osu. Ale mo\u017cna go sobie wyobrazi\u0107 obserwuj\u0105c ruch r\u0105k.
– Prawiej, prawiej, teraz prostuj. Jeszcze troch\u0119 do przodu. Doskonale!
Za nami z pomocy Wronki korzystaj\u0105 jeszcze trzy auta.
– Brrr! Ale zimno – st\u0119ka bohater, gdy wraca do \u015brodka.<\/p>\n\n\n\n
<\/a><\/a><\/a><\/a><\/a>Dziewi\u0119\u0107dziesi\u0105t kilometr\u00f3w dalej, za jedn\u0105 podpuch\u0105 z odleg\u0142o\u015bci\u0105 mi\u0119dzy punktami podanymi na mapie, za drug\u0105 podpuch\u0105 z brakuj\u0105c\u0105 literk\u0105 w zestawie, z kt\u00f3rego u\u0142o\u017cy\u0107 nale\u017ca\u0142o s\u0142owo, wyj\u0105tkowo sprytnie ukryta by\u0142a pisanka z koordynatami ostatniego punktu. \u017badna z tych przeszk\u00f3d nie pokona\u0142a uczestnik\u00f3w. W komplecie dotarli do ogniska by upiec kie\u0142baski, zagry\u017a\u0107 je bu\u0142k\u0105 i podzieli\u0107 si\u0119 wra\u017ceniami z trasy.<\/p>\n\n\n\n
No to do \u2026 nast\u0119pnego razu!<\/p>\n\n\n\n
<\/a><\/a><\/a>Rozchlapuj\u0105c mokr\u0105 drog\u0119 wspinamy si\u0119 na g\u00f3r\u0119. B\u0142oto lepi si\u0119 do zderzak\u00f3w. Ocieka po nadkolach. Drzwiach. A nawet przedniej szybie.<\/p>\n\t\t