Jest gor\u0105co. Naprawd\u0119 upalnie. Kropelki potu s\u0105 najpierw wyczuwalne pod sk\u00f3r\u0105. Potem powoli materializuj\u0105 si\u0119 i sp\u0142ywaj\u0105 po skroniach. Dalej sun\u0105 w\u0105skim strumykiem przez dekolt, by ostatecznie wtopi\u0107 si\u0119 w sk\u0105p\u0105 koszulk\u0119 i pozostawi\u0107 na niej \u015blady swojego istnienia. Palmy ko\u0142ysz\u0105 si\u0119 leniwie. Kud\u0142ata odstawia kubek z porann\u0105 kaw\u0105, wstaje i powoli idzie przez drewniany mostek by na otwartej przestrzeni sprawdzi\u0107 si\u0142\u0119 wiatru. Podnosi r\u0119k\u0119 niczym Nike. W d\u0142oni dzier\u017cy anemometr. Z oddali dobiega piskliwy g\u0142os:
– Zbyt wiele os\u00f3b stoi w przej\u015bciu. Pomimo wielokrotnych pr\u00f3\u015bb nie zachowuj\u0105 Pa\u0144stwo dystansu. Dlatego zaraz zostanie w\u0142\u0105czona sygnalizacja \u015bwietlna \u201eZapi\u0105\u0107 pasy\u201d – szczup\u0142a stewardesa z zaci\u0119t\u0105 min\u0105 rzuca gro\u017ab\u0119 do mikrofonu – A do \u0142azienki b\u0119dziemy chodzi\u0107 pojedynczo.
Mina kobiety w momencie, gdy wypowiedzia\u0142a ostatnie zdanie, przywiod\u0142a Kud\u0142atej na my\u015bl zdesperowan\u0105 opiekunk\u0119 na kolonii, kt\u00f3ra nie mog\u0105c okie\u0142zna\u0107 grupy dzieci pod jej opiek\u0105, zdecydowa\u0142a si\u0119 u\u017cy\u0107 si\u0142y i aktu ostatecznej perswazji w celu zaprowadzenia porz\u0105dku:
– A po obiedzie nie b\u0119dzie dzi\u015b deseru.
Straszne. Kud\u0142ata zerka na zegarek. Jeszcze godzina lotu.<\/p>\n\n\n\n
L\u0105dowanie. Kud\u0142ata dostaje mi\u0119t\u00f3wk\u0119 od s\u0105siada Roberta i jego c\u00f3rki. Odwdzi\u0119cza si\u0119 podaniem numeru lotu, kt\u00f3ry jest niezb\u0119dny w wype\u0142nieniu deklaracji zdrowia. Miejsce przy przej\u015bciu daje jej wi\u0119cej swobody. Szczeg\u00f3lnie w dost\u0119pie do schowka nad g\u0142ow\u0105. Samolot schodzi szybko. Kud\u0142ata jest wdzi\u0119czna za mi\u0119t\u00f3wk\u0119. Cz\u0119ste prze\u0142ykanie \u015bliny u\u0142atwia wyr\u00f3wnywanie ci\u015bnienia w uszach. A samolot wydaje si\u0119 pikowa\u0107 w d\u00f3\u0142\u2026
Samolot dotyka ko\u0142ami pasa. S\u0142ycha\u0107 pojedyncze oklaski.
– Wyl\u0105dowali\u015bmy w\u0142a\u015bnie w Hurghadzie – m\u00f3wi Kapitan – Temperatura na zewn\u0105trz wynosi 24 stopnie. Dzi\u0119kujemy za wsp\u00f3lny lot. Wychodz\u0105c prosimy o zabranie Pa\u0144stwa rzeczy osobistych, a rodzic\u00f3w prosimy o zabranie dzieci.
– Naprawd\u0119 to us\u0142ysza\u0142am? – zastanawia si\u0119 Kud\u0142ata czuj\u0105c jednocze\u015bnie jak odtyka si\u0119 jej lewe ucho.
Rozbawiony wzrok Kapitana niemo potwierdza jej w\u0105tpliwo\u015bci.<\/p>\n\n\n\n
Lotnisko. Pierwszy korek przy punkcie, w kt\u00f3rym sprawdzane s\u0105 paszporty COVIDowe. Za nim punkt pomiaru temperatury. Drugi zator to punkt zakupu wizy. Urz\u0119dnik beznami\u0119tnie wkleja zgod\u0119 na pobyt inkasuj\u0105c dwadzie\u015bcia pi\u0119\u0107 zielonych. Kilka metr\u00f3w dalej agenci sprzedaj\u0105 t\u0119 sam\u0105 us\u0142ug\u0119 za trzy zielone wi\u0119cej. Od osoby. Za to bez kolejki. Zysk czasowy \u017caden, bo obie grupy spotykaj\u0105 w ogonku, w kt\u00f3rym na wizie trzeba przybi\u0107 stempel, a potem w kolejnej, gdzie kolejny urz\u0119dnik sprawdza, czy paszport posiada \u00f3w stempel. Ca\u0142a zawarto\u015b\u0107 samolotu, nawet najwi\u0119ksi maruderzy i zagubieni pobytem na obcej ziemi, spotykaj\u0105 si\u0119 ponownie przy ta\u015bmie baga\u017cowej.
Mijaj\u0105 d\u0142ugie minuty zanim pojawi si\u0119 pierwsza walizka. Niecierpliwe oczekiwanie wype\u0142niaj\u0105 rozmowy przygodnych znajomych wymieniaj\u0105cych mi\u0119dzy sob\u0105 informacje co nale\u017ca\u0142o zabra\u0107, albo co koniecznie jutro kupi\u0107 w aptece, aby zabezpieczy\u0107 si\u0119 przed zemst\u0105 faraona. Bli\u017csi znajomi dziel\u0105 si\u0119 wiedz\u0105 dotycz\u0105c\u0105 zawarto\u015bci ich walizki. Uprzedzaj\u0105c ewentualne oczekiwania spragnionych sensacyjnych informacji dotycz\u0105cych przemytu ostudz\u0119, \u017ce w tej grupie najgor\u0119tszym tematem by\u0142o \u2026 kto spakowa\u0142 ile par but\u00f3w i dlaczego trafi\u0142y do walizki m\u0119\u017ca, a nie w\u0142a\u015bcicielki. Niekt\u00f3re baga\u017ce d\u0142ugo ka\u017c\u0105 na siebie czeka\u0107.
– Nie martw si\u0119, jak Twoja walizka nie doleci, to zrobimy zrzutk\u0119 ze swoich ciuch\u00f3w dla Ciebie – kole\u017canka pociesza kole\u017cank\u0119.
– Ja mam k\u0105piel\u00f3wki na sobie – jej m\u0105\u017c poprawia sobie spodnie naci\u0105gaj\u0105c je wy\u017cej na imponuj\u0105cy brzuch – Tylko co kilka dni przepior\u0119 szlaczek i b\u0119d\u0105 jak nowe! – rechocze weso\u0142o.
C\u00f3\u017c \u2026 Ka\u017cdy radzi sobie na sw\u00f3j spos\u00f3b.<\/p>\n\n\n\n
Na zewn\u0105trz mn\u00f3stwo ludzi. Agenci przekrzykuj\u0105 si\u0119 nawzajem machaj\u0105c kolorowymi tabliczkami. Tury\u015bci gor\u0105czkowo szukaj\u0105 nazw swoich biur podr\u00f3\u017cy. Kierowcy trzymaj\u0105 w d\u0142oniach kartki z personaliami os\u00f3b, na kt\u00f3re czekaj\u0105. Kapitan dostrzega tego, kt\u00f3ry czeka na nich. Po drodze do auta Kud\u0142ata nami\u0119tnie ca\u0142uje Kapitana w usta.
– Jak masz na imi\u0119? – pyta \u0142aman\u0105 angielszczyzn\u0105 Egipcjanin.
– Monika.
– Ach! Monika! Ja te\u017c buzi-buzi – m\u00f3wi uk\u0142adaj\u0105c usta w dziubek i zamykaj\u0105c oczy.
– Blondynka tutaj budzi zainteresowanie – przytomnie zauwa\u017ca Kapitan – Musz\u0119 mie\u0107 na Ciebie oko.
– Koniecznie!<\/p>\n\n\n\n
Wjazd do miasta. Kontrola.
– Sheraton Miramar – m\u00f3wi kierowca opuszczaj\u0105c szyb\u0119.
Policjant swieci latark\u0105 zagl\u0105daj\u0105c do auta. Nast\u0119pnie sprawdza zawarto\u015b\u0107 baga\u017cnika. Zamyka klap\u0119 z trzaskiem i uderza d\u0142oni\u0105 na znak, \u017ce mo\u017cemy jecha\u0107 dalej.<\/p>\n\n\n\n
Hotel. Sugestia pani z biura podr\u00f3\u017cy dzia\u0142a. Banknot dyskretnie w\u0142o\u017cony do paszportu magicznie zmienia nasz pok\u00f3j na pok\u00f3j z widokiem de lux! <\/p>\n\n\n\n
![\"\"](\"https:\/\/swiatkudlatej.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/11\/hrgsi-guestroom-2008-hor-clsc-1920x1280.jpeg\")
<\/a><\/a><\/a>Po kolacji wracamy do pokoju.
Kapitan przyk\u0142ada kart\u0119. Nic.
– To na pewno dobra karta?
– Tak. Wyj\u0105\u0142em j\u0105 przed wyj\u015bciem.
– Dziwne. Wydawa\u0142o mi si\u0119, \u017ce te, kt\u00f3re dostali\u015bmy w recepcji by\u0142y bia\u0142e. A ta jest niebieska.
W recepcji pan o wdzi\u0119cznym imieniu Khaled si\u0119 z nas \u015bmieje:
– To karta do elektryczno\u015bci. Ona zostaje w pokoju nawet jak wychodzicie.
Zagadka koloru rozwi\u0105zana. Do pokoju wracamy z now\u0105 kart\u0105.<\/p>\n\n\n\n
<\/a><\/a><\/a>– S\u0105 miejsca na ziemi, gdzie w listopadowy wiecz\u00f3r jest dwadzie\u015bcia kresek powy\u017cej zera. To niesamowite – to ostatnia my\u015bl Kud\u0142atej tego dnia.
Jeszcze zd\u0105\u017cy\u0142a wypowiedzie\u0107 \u017cyczenie:
– Niech rano obudzi nas s\u0142o\u0144ce. I wiatr.
Po czym zapad\u0142a w sen. Nie nastawiaj\u0105c budzika.
<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
– Wyl\u0105dowali\u015bmy w\u0142a\u015bnie w Hurghadzie – m\u00f3wi Kapitan – Temperatura na zewn\u0105trz wynosi 24 stopnie. Dzi\u0119kujemy za wsp\u00f3lny lot. Wychodz\u0105c prosimy o zabranie Pa\u0144stwa rzeczy osobistych, a rodzic\u00f3w prosimy o zabranie dzieci.
\n– Naprawd\u0119 to us\u0142ysza\u0142am? – zastanawia si\u0119 Kud\u0142ata czuj\u0105c jednocze\u015bnie jak odtyka si\u0119 jej lewe ucho. <\/p>\n\t\t